Başımı hangi taşa vursam,
sessizlik kanıyor özlemlerim.
Bu gidişler, umursamazlıklar isimsizimiydi yar.
Sensizlik; en sessiz yanında beliriyor gecelerimin.
Bir buz dağının eteğine çarpıyor yokluğun,
Geri dönüyor, sarılmaz bir yara olarak.
Hükümlüdür seni Sevmelerim,
hücresi özlemin, katığı yokluğundur yar…
Zaman ne seni getire biliyor bana,
nede beni avuta biliyor sensizlikten yana.
Şimdi sessizlik kanıyor özlemlerim,
avutulmuyor yokluğun.
Bu gidiş, bu bekleyiş, isimsizimiydi yar…
Neslihan Güneş
Aldatıyorum sensizliği…
Suslara gebe bir gecenin koynunda kalabalık bir yalnızlıkta, aldatıyorum sensizliği…
Karışık cümlelerden birleştirip gittiğini anlatıyorum özlemlerime…
Konuşmayı yeni öğrenen bebeler gibi, tane tane öğretiyorum yokluğunu kendime.
Ezberci bir çocuk gibi yaklaşmak istiyorum gitmelerine.
Yaşayıp ve anlamadan geçmek istiyorum Sensizliği…
Neslihan Güneş
Keşkelerim kaldı senden geriye
Başıboş hoyrat bir zaman senden arta kalan,
Her savaşta yenilen suçludur
Ben seni sevmelerime yenildim . . .
Suçlusuda benim aslında,
Ben bu savaşta sensizliğe yenildim . . .
Yalnızlık kuşandım,sevmelerimi cephe aldım
Direnemedim keşkelerime
Sevmelerim mağluptur,teslimiyetim yalnızlığadır
Hüznümün kuytuluğuna düştü özlemlerim . . .
Ben seni sensizlik savaşında kayıp ettim !!!
Neslihan Güneş
Yani ben . . .
Bir umut diyorum yenilgilerime Ama olmuyor
Keskin bir rüzgar gibi yüzüme yüzüme vuruyor yokluğun …
Faili yoktur gidişilerinin Suçlusu da maktuldür diyorum
Yani ben . . .
Gözlerin kadar uzak,gözlerim yaşamaya /sahipsiz…
Adını koymadım bu beklemerin
AŞK DESELERDE /imkansızımdın sadece…
Gidişin kadar sahipsizdi bekleyişlerim . . .
Neslihan Güneş
İntihar Özeti Gibi
Göz pınarlarım da bir/iki damlaydın
Aktın yüreğimin taş kesmiş yanına
Bir birikinti gibi duruyordun
Seni içimde ki acıyla baş başa bırakmaktan korkmuyordum artık
Taş kesilmiş bir yürek
Ne kadar acı verir ki sana …
İntihar özeti gibi
Bakıyordun göz bebeklerime
Görmüyordun içimdeki acıyı
Ağlıyordu içim için için
Gülücüklerimi bedelsiz sattım
Eski bir dosta
Gülümsemek de istemiyordum tebessümde
Acıma boğulup…
Ölümcül cümleler söylemek istiyordum…
Kan çanağı oldu kesik dökük çürük her yanım
Avuçlarımda hüzün vardı
Kimse sevmezdi matemi
Kimse yaren olamazdı
İntihar özeti gibiyim şimdi…
Nezahat Gülcan Koç
ŞİİRİM OLDUN YAR
Sensizlik devrildi kalemimin üzerine,şiirim oldun…
Sesizlik devrildi gecelerimin üzerine,uykusuzluğum oldun…
Sensizlik devrildi gülücüklerimin üzerine, gözyaşlarım oldun…
Sensizlik devrildi kelimelerimin üzerine, yalnızlığım oldun…
Sensizlik devrildi bu kentin üstüne,karanlığım oldun… Sensizlik devrildi sevmelerimin üzerine,aşk oldun…
Gidişlerin… bekleyişlerim,bekleyişlerimde acılarım oldun yar.
Neslihan Güneş
İNAT
Yıkık bir kentin yağmacısı gibi talan etsin gidişlerin beni.
Bende kalsın söylenmemiş cümleler.
Bende dursun anlamsız dediğin anlamlar.
Geçit vermesin zaman karşı çıksın gözyaşlarım seni sevmemelerime unutmalarıma .
Gülüşün kadar masumdu gidişin diyeyim .
Yalanda olsa kendimi avutayım .
Bir yalanla bin gerçeğimi vurayım hesapsızca .
Sensizliğe inat seni savunayım YAR .
Neslihan Güneş
BİR BANAMI YAKIŞMADI YOKLUĞUN
Gidişin sana yakıştıda bir banamı yakışmadı yokluğun.
Sen yürüyordun ben ardın sıra koşuyordum,
Yinede yetişemiyorum sana.
Zaman tüketiyor du umutları.
Bir fısıltı gibi adın hep kulağımda kalıyordu.
Bir ölüm gibi yokluğun bende saygıyla anıyordu.
Gidişin sana yakıştıda bir banamı yakışmadı yokluğun.
Bir banamı zamansız acıları kaldı sensizliğin yar…
Neslihan Güneş
SORUYORUM
Daha ne kadar dayanabilir ki
gece sensizliğin zulmüne
Daha ne kadar dayanabilir ki
akrep ve yelkovan zamanın kovalamasına
Ben kadar dayanabilir misin beklemelere
Ben kadar bekleyebilirmisin kendini
Suslara gömebilirmisin zamanı
Gelecek diye avuta bilirsin beklemelerini
Yok yapamazsın yar
ben kadar bile sevemezsin kendini
Neslihan Güneş
MOLASIZ
Kaygılıyım aslında sensizlikten yana
Molasız geçiyor yoklugun
Sessizce bir gardan ugurlamak isterdim senden bana kalanları
gözyaşlarım çürütür hayallerimi umutlarımı
zamanla bir türlü anlaşamadık
gittiğinden beri hep bana sensizliği hatırlatıyor
saniyede değil “saliseler” yakıyor canımı
Bana ait olmayan bir yaşamdan el salıyorum
kendi yokluguma bulurmuyum bilmem
kendimi kayıp ettiğimi iyi biliyorum
sen gittiğinden beri sensizliğimi
Neslihan Güneş
