AMANET

Amanet bırakmıştın bana  zamansız bir zamanda   gidişini.

Ufukta sessiz bir sensizlik doğuyordu.

Bir nefeslik boşluk demiştin ya gidişine.

Ve zaman doldurmuyor

O bana amanet bırakıpta  gittiğin  bendeki sensizliğin boşluğunu.    

Neslihan Güneş

Müebbet 

 ordan burdan konuşurduk

sel olur akardı kelimeler

nehir yatağıydı yüreklerimiz

ılık baharlar, mor yazlar gibi

yedi renginden düştük düşsel bir aşkın

şimdi kara bir küskü yalnızlığım

ortasındayım bir sarı hüznün

nereye baksam boşluk

bir kaç dizelik öykümüz

tutuşup yanıyor ellerimde

umarsız bir düşteyiz sanki

sevişiyoruz

romantik bir filmin orta karesinde

sen alnından yaralısın

ben yüreğimden

vurulmuş gibiyiz

vahşi bir savaşın ön cephesinde

etinin en yumuşak yerinde dikenler bitiyor

benimse bedenim

baştan ayağa bir kızıl lale

dümensiz bir gemi gibiyim okyanusta

fırtına kopuyor yüreğimde

göğsüm güverte, yüzüm ada

dil yarası, diş yarası, el yarası

bir amansız sancı

bir ince sızı

tutun ellerimden

gözlerim kararmakda

melankolik bir şarkısın sen

bakışların ıslak bir tablo

renk renk kadın silüetleri

saçları, çıplak etleri

baldır bacaklarıyla

bir bir çekip gitmişler

soğuk bir hücre şimdi yatağın

sense pırangalı mahkum

müebbet

yapayalnız

bekliyorsun

ölüm mutlak bir gerçek

ölüm bir gün mutlaka gelecek

yaşamak alın yazımız

ağlama

korkmamaktır, cesarettir aşk…

Meral Vurgun 

Uyaklarım Yüreğine Işık Vermedi 

 Biz sönmeye ramak kalmışken o anlarda

Üstelik şarkılar yanarken dudaklarda mum gibi..

Belki de bir olmaza alkış tutan düşlerinin sesi soluğu

İlk bahar geldi

Kesildi…

Ben seni fazla közlemişim içimde

Uyaklarım yüreğine ışık vermedi..

Söyle? !

Daha başka neyle tutuşturabilirdim

Fakir kalemini gönlümün..

Yazmak sorun değil de

Bitince okumak nabza bela…

Benden alacağın olsun bir hüzün

Onu da sakla..

Düşmüş gibi yasakla..

Sürpriz olmaz benim sonbaharda ölüşüm…

Ve ben

Takvim yapraklarından şekil vermedim yalnızlığıma..

Soyut olan her ne varsa

Sanki o sendin..

Hiç mi hayal görmedim sanıyorsun?

Açtığımda gözlerimi

Yanaklarımdaydı avuç içlerin…

Hatta bir keresinde

(emin değilim düş müydü? gerçek miydi?)

Alt dudağına değdi de nazar,

Uçuğuna bir anlam katamadım…

Çünkü aylardan nisandı

Kalem de naçar idi…

Okan Savcı

Aralık

Senden kaldı yalnızlıklar bana .

Yokluğun  suretsiz bir  geceymiş.

 Sabahsız birgün.

 Şimdi benim olmayan hayaller kuruyorum.

Kıyısında soluklanıyorum kurduğum hayallerimin.

Var olmayan senden bahsediyorum kendime.

Hangi aralıkta gittin bu gönülden.

 Hangi mevsim talan etti beni sensizliğinle.

Neslihan Güneş

ÖĞRENDİM

Varsın gün yüzüne çıkmasın umutlar

 Bir sokaka labasının altında okunsun sana dair yazdığım şiirler Sahipsiz kimsesiz kalsın

 Anlamsız harflerden birleştireyim yokluğunu

Varsın gün yüzüne çıkmasın sensizlikler

Ben sensiz yaşamamayı da öğrendim sevgili .

Neslihan GÜNEŞ

Çığlıklar

Sessiz Çığlıklara Boğulurken gece/

 Yalnızlığım sesimde duyuluyordu/

 Yankılanıyordu giden zamanın içindeki yalnızlık/

Aşk dediğim şey keşf edilmemiş bir acıydı aslında /

Üzerine yürdüğümde anladım/

 Ayaklarıma dikenleri batığında yüreğim acıdığında anladım/

Anladığımın hiçbir anlamı kalmadığında anladım  SENİ AŞK

Neslihan Güneş

Bir Masalın Son Cümlesinden Kaçtı/m Çocukluğum

Her Çocuk Biraz Ben Şimdi;
Öncesiz,
Sonrasız,
Zamansız…

Hafızasının Tozlu Sayfalarını Çevirdi
Şeker Rengi Şarkılarını Aradı
Hanımeli Kokan Düşlerinin Arasında
Ipten Bir Salıncakta Uyuyakalınca Çocukluğu
Açılmıştı Gözleri Masallara

Hiçbir Masalın Son Cümlesine Yetişemedi Çocuk
Koştu – Yoruldu ..

Pas Tutmuştu Beklemekten
Açamadı Diline Vurulan Kilidi
Esrik Melodilerde Asılı Duran Sol Anahtarı
Yoktu Geri Dönecek Bir Yeri
Nereden Geldiğini Bilmeyen Sessizliğin

Masalın Orta Yerinden Kaçamadı Çocuk
Sus Pus ..

Süpürüp Halıların Altına Gizledi
Hiçbir Çöplüğe Yakıştıramadığı Korkularını
Kaybetti Repliklerini;
Doğaçlama Bir Masalda Askıda Duyguları
Ne Bulduysa Geçirdi Yüreğine
Büyük Durdu Kimi
Ya Da Uymadı

Bir Masalın Son Cümlesinden Kaçtı Çocuk
Sayamadı;
Gökten Kaç Elma Düştü ..

Her Çocuk Biraz Ben Şimdi;
Dünsüz,
Yarınsız,
Masalsız…

Dilek Akın

_nereye Gitsem Sen Varsın_ 

 Sahilde sensiz bir gece daha geçti

Günesin doğusunu seyrediyorum

Tesellisi bitti içimdeki sayıklamaların

Yüreğimde kopan fırtınalar

Vuruyor duyguları yüreğimin kıyılarına_

___________________________Kanıyorum.

Hiç dinmeyecek sandığım sağanaklar başladı_

__________gözlerimden.

Gayrı yağmurlar söndüremiyor içimdeki ateşi

Derinlerindeki volkanlar sızlatıyor teni.

Ki aşk yangını dudağımda sözler_

______Durgun bir koy misali sakin __

_________sessizce dökülüyorum hasretine.

Umut bu ya, bekliyorum hala dönüşünü

Oysa öyle çabuk son buldu ki her şey_

____ Gün yarına umut taşımıyor gayrı_

_________aşka dair.

Gayrı buralardan çekip gitsem diyorum_

_________uzaklaşsam:

____ beni hasrete yakan bu şehirden _

___Nereye gitsem sen varsın.

Kendimden bir türlü kaçamıyorum.

Öyle bir büyük sensizliğin içindeyim ki

Mutluluk:

Bakışlarımın düştüğü en son noktadan geçiyor.

Bir türlü ulaşamıyorum sana

Oysa nefesin / nefesimi boğacak kadar yakın

Ki, gittiğim her yerde sen varsın__

____Dudaklarımda saklı hala ateşin,

_________yanıyorum.

Bir ilkbahar yağmurlarında buluşmuştu ellerimiz

Gök çatlamasını andırıyordu o an_

Elektrik akımına düşmüş gibiydik _

_____şimşekler yağıyordu sanki üstümüze

Bullar secdeye durmuştu sevdamıza.

Şimdi kalp atışları belirsiz bir beden taşıyorum

Ah bir dili olsa _

___da anlatsa bedenin içimdeki ateşi

Ah, bu aşk, değimliydi yakan tenimi.

Şimdi sıcaklığınla tutuşan zamanlar_

_____ eriyip bitti ardından.

Artık nereye gitsem sen varsın.

Alıştım gayrı___

_______ sensiz / senin özleminle yaşamaya.

İçimde yanık bir sevdan kaldı__

______ bitmeyen sevgimle oynaşan_

Ellerim öylesine yanık ki___

Ellerinle yeniden kavuşmaya,

Hani bir gelsen de_

__ küllense diyorum sensizliğe yorgun bedenim.

Abdullah Oral

Cümleleri Olmalı       

          Cümleleri olmalı insanın

her kelimeyi kullanabildiği

her konuya dair, her zekaya yönelik

cümleleri olmalı insanın

içinde her türlü duyduyu barındırmalı

kendini rahatça ifade edebilecek

cümleleri olmalı insanın

bazen ağlamalı o cümleler

bazen kahkalara atmalı dişi olmalı

çocuk saflığını taşımalı çoğu zaman

yalana dair izler taşımamalı

gammaz olmamalı durduk yerde

her duyana hayat vermeli o cümleler

ve ben o cümlelerden birinde kelime olabilmeyim

kendime kolayca yer yer bulabilmeliyim

kelime olarak yaşamak

insan olarak yaşamak kadar ağır olmalı

mesuliyeti ağır olmalı

aşk gibi terkediş gibi heyecanlı ve acı olmalı

cümleleri olmalı insanın

kelime olmalıyım o cümlelerde

sıkça yer bulabilmeliyim

aşk gibi, sevda gibi ve nihayet terk ediş gibi

hem çok şey ifade etmeliyim

kelime olmalıyım

Bişnev

Dilek Akın

Şehir Yıkılmaz Saçlarına 

 Birazdan sen de anlarsın

Nasıl yanarmış meydanlar

Şehir konar yüzüne

Yalnızlık düşer peşine

Birazdan sen de anlarsın

Kim düşünür seni gece

Bak işte birazdan

Korkulan teklik

Düşer peşine

Kim düşünür seni

Öğreneceksin bu gece

Sehir düşmeyecek gözlerine

Ellerim dokunacak kirpiğine

Sancı dizerler kaşlarıma

Ağrımı saklarım aynalara

Yüzümde gülücük

Sen geldikçe aklıma

İzin vermem

Sehir yıkılmaz saçlarına

Dokunmazsam sevdana

Birazdan anlarsın işte

Yüzüm neden gülüyormuş

Göreceksin sende

/Sevilen çocuk ellerin /Hep gülüm /ser

Zafer Zengin Etnika