AŞK SİLAHSIZ BIRAKIR ADAMI
Ömrün nihayetine şafak sayarken yüreğim
Hiç beklenmedik bir anda,
Sol yanımdan baskın yedim.
Serseri bir mermiydi sanki gözlerin.
Geldin,
Göğsümün sol yanını deldin
Ve içimde bir yerleri
Bir gülüşünle
Sorgusuz sualsiz ateşe verdin.
Böyle başladı hikâyemiz
Eylüle bahar düşürdün sen
İçimde kalmadı, bir kuru dal
Adın filizlendi yüreğimde
Dudaklarımsa inadına lal.
Sadece aynalar bildi
Seni sevdiğimi,
Özlediğimi,
Sensizliğimi.
Olurda düşlerim dokunur
Ellerini, avuçlarımda,kirletirim diye korktum.
Bu yüzden
Kendimden bile sakladım seni
Baskın yediğim o günden beri
İlk kez bu kadar acıyor içim
İnan bana
Henüz yokluğuna dayanacak güçte değilim
İçimde hala sıcacık
Ve adın dudaklarıma her dokunuşunda
Hala göğsümü yırtarcasına,
Hırçın duruyor sevdan.
Bu baskın senindi
Yüreğimi ardında harap bırakıp
Çekip gitmekte sana yakışır ancak
Boş ver adına yazılmış şiirleri
Her iki kelimeden,
Bir mısra oluyor nasıl olsa…
Ama BİZ’den Sen eksilirse
Nasıl bir AŞK mısrası kalır ki elde?
Yıkık,dökük?
Sana gitme diyemem
Ama giderken içindeki beni kirletme ne olur
Sen benim içimde masmavi
bir gökyüzüydün
Ve ben senin göğsünü
Siyahı dokunur diye
Hiç geceyle kirletmedim..
Ama artık seni özlemekten yoruldum
Saymıyorum sensiz geçen günleri
Yokluğuna gömdüm gözlerini
Adına söylediğim bütün şarkılar
Bugün sayende tükendi.
Anladım ki
Bir çift gözün bakışlarıyla vurulurken
Aşk silahsız bırakırmış adamı.
Yenildim.
Emin Akduman
