AKBABALAR

KELEBEKLER

Yüreği ağzında bir çocuk

Gibi alırken kalemi elime

Beceriksiz, acemi ve olasıya

Yapayalnızım her defasında

Bu sonuncu olsun diyorum

Ömrümün eksiksiz tek şiiri

Yazılsın artık kırk yaşımın

Ve bir aşkın bittiği bu gece

Akbabalar bin yıl kelebekler

Bir mevsim yaşarlarmış ki aşk

Da kısa ömürlüdür, başlar

Gibi biter yaşanmışsa eğer

Yaşanan ne varsa hoşgörünün

Bir parçasıdır artık ama ben

Yine de yakabilirim bu gece

Bütün anılarımı bir şiir için

Sonra irkiliyorum, anılarım yoksa

Dostlarım da terk edilmiştir yangın

Sürüp dururken yurdumda ki o zaman

Kıymeti har biyesi nedir bu şiirin

Sabaha karşı dilim paslı

Beynim keçeleşmiştir ve yangın

Yalnızlığıma sıçrarken üşüyor

Bütün sözcükler. Umut yoktur

Yüreğim diyorum, kekeme

Alıngan, serseri yüreğim

Sen nerden bilebilirsin

Bir şiirin nasıl yazıldığını

AHMET TELLİ

ŞU SEN

Şu Sen

İçinde Darağaçları Büyüten

Dayayıp Camlara Başını

Şimdi Ağlarsın

Bilmez Miyim?

Üstünde Ay Dolanır Gecenin

Az Sonra Sıyrılır Çıkar Kınından

O Vurdumduymaz Kent

Ve İçinde

Seni Terk eden Çocuk

Ardarda Yangınlar Başlar

İçinin Fır dönen Aynalarında

Her Kareden Fırlar Bakışları

Yumsan Gözlerini O

Açsan O

Siz Ki

Yaylım Ateşinden Çıkmış

Ne Sevdalar Yaşadınız

Hiç De Melez Bir Aydınlık Değildi

Bölüştüğünüz

Bilinmezlere Açılan O Anafor

Şimdi Neden Zorluyor Sınırlarını

Düşgücünün

Şu Sen

Beti Benzi Kül

Uçursan Mı Pencerelerden

Hep Ona Sakladığın Kendini

Yoksa

Sarsak Bir Hançerin Ucunda

Gidip Gidip Gelsen Mi

Kendi Çıkmaz Sokaklarında

TEKİN GÖNENÇ

AŞK KONUŞUR BÜTÜN DİLLERİ

Silme Pus

Ve Buzul

Besbelli Üşüyorsun

Hiç Susmuyor

Penguenleri

Bakışlarının

Ah Bir Dökülsen

Çözülecek

Sularımda Düğümlerin

Duyarsın

Derinlerde Bir yerlerde

İnsanın İnsana Bölünmesidir Yalnızlık

İn Artık İklimlerime

Aşksa O

Hiç Korkma

Nasılsa Konuşur

Bütün Dilleri

TEKİN GÖNENÇ

ANNE

Kilit Vurdum Üstüne Güneşlerin

Ay Tuttum Alacakaranlığa

Bilsen Ne Güzel Seni Bulmak

Güzelliği İncitmeden Anne

Daha Dün Gibisin

Ellerinlesin Gözlerinlesin

Seni Unutmaya Bir Adım Kala

Denizleri Avuç Avuç Tüketmek

Daha Kolay Anne

Hep O İnce Uzun Yağmurlarla İniyorsun Bulutlarımdan

Bütün Yeşil Çimenler Sana Uzanıyor

Sana Başlamak İçin Bütün Sabahlar

Unut Artık Ne Varsa

Nedenleri Kuşkularda Saklı

Söyle Nasıl Bırakırım Ellerini

Seni Bulmak Öylesine Güzel Ki

Güzelliği İncitmeden Anne

TEKİN GÖNENÇ

YANYANA

Sevgiyle yapılmış bir yama

Kaplamış yırtığını yanağımın

Rengi pek tutmasa da.

Sanki yüzüme akmış yüzün

Başını başıma dayadığında.

Seninle yan yanayız

Eğri bir aynanın karşısında.

İsli titrek bir lamba

Boğuşurken gölgeyle duvarda

Acıyla ilmek ilmek

Aşkımız yıllanıyor odalarda.

Seninle yan yanayız

Sessiz, yorgun ve ürkek

Eğri bir aynanın karşısında.

Metin Altın ok

BEN ŞİMDİ BİRAZ  

Ben şimdi biraz da

Senin için görüyorum;

Gökyüzünün parlak

Bakış seken mavisini.

Ben şimdi biraz da

Senin için duyuyorum;

Gecenin o sarsak

Yokuş çıkan ezgisini.

Ben şimdi kanayarak

Senin için yaşıyorum;

Sazan derisi gibi

Günlerimi külle soyarak.

Metin Altın ok

SARIL BANA  

Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ

Sevgiler bekliyor sürekli benden.

İnsanın bir yanı nedense hep eksik

Ve o eksiği tamamlayayım derken

Var olan aşınıyor azar azar zamanla.

Anamın bıraktığı yerden sarıl bana

Anıların kar topluyor inceden

Bir yorgan gibi geçmişimin üstüne.

Ama yine de unutuş değil bu

Sızlatıyor sensizliği tersine.

Senin kim olduğunu bile bilmezken.

Sevgiden caydığım yerde darıl bana.

Metin Altın ok

SENİ SAKLAYACAĞIM

Seni saklayacağım inan

Yazdıklarımda, çizdiklerimde,

Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek

Ve kimseler görmeyecek seni,

Yaşayacaksın gözlerimde.

Sen göreceksin, duyacaksın

Parıldayan bir sevi sıcaklığı,

Uyuyacak, uyanacaksın.

Bakacaksın, benzemiyor

Gelen günler geçenlere,

Dalacaksın.

Bir seviyi anlamak

Bir yaşam harcamaktır,

Harcayacaksın.

Seni yaşayacağım, anlatılmaz,

Yaşayacağım gözlerimde;

Gözlerimde saklayacağım.

Bir gün, tam anlatmaya..

Bakacaksın,

Gözlerimi kapayacağım..

Anlayacaksın.

Özdemir Asaf

KALAN

Bir şey kaldı gecelerden birinde

Senden.

Öncesinde bilinmemiş bir şey,

Silinmez bir ses gibi giden..

Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde,

Bir şey kaldı senden

Yaşamaların arasında kaçamaklı.

Veriliş rengi başka, alınış rengi başka..

Söylemeye vakit kalmadan

Dudakların altına bırakılmış bir şey.

Karanlıkların tam ortasında bir kırmızı nokta..

Gözlerce pırıl pırıl, ellerce saklı.

Bir şey kaldı, bir denizin kıyısında senden,

Bakışlarla yüklü, söylemelerle sessiz..

Seninle dolu, seninle sensiz bir şey..

Arandıkça bulunmamış yıllar yılı,

Bulundukça aramaklı.

Özdemir Asaf

BİR ŞEYİN ADI

Önce, büyük büyük düşündüm;

Sonra büyük büyük yaşadım.

Ne varsa, onlar aldı.

Şimdi bana küçük bir ölüm kaldı.

Özdemir Asaf