SEN OLSAYDIN YAPMAZDIN, BİLİYORUM…

SEN OLSAYDIN YAPMAZDIN, BİLİYORUM…

Simdi ben sana ‘gitmek’ ten bahsediyorum

Ya da ‘gelmemek’ ten

Sen İstanbul’da bir gün batımı kırgınlığıyla

Bir umut arıyorsun anlattığım uçarı aşk masallarında

Kırık, uzak düşlerimden başka bir düş yaratıyorsun kendine

Ve benim gözyaşlarıyla saklanmış

Bitmeyen savaşlardan bezmiş cengaverler zamanından

yadigar insafsızlığıma

Bir mum yakıyorsun

-hiçbir dua iliştirmeden-

O büyük inançsızlığınla

En derin inancını uyandırıp bana ‘gel’ diyorsun

Ve ben sana ‘hayat’ tan bahsediyorum

Gözlerindeki inatçı meydan okumanın

Nerelerden geçtiğini ve derinliğini

Ancak tahmin edebilecek olan ben

Sana kahramanlık şarkıları söylüyorum.

Ve sen beni ciddiye alıyorsun ya

Issız Beşiktaş sabahları kadar derinden

İnanıyorsun ya her söylediğime

Gittiğim her yerde biraz daha yalnız kalıyorum

Seni bin beter yalnız bırakarak.

Ve beni en çok yaralayan,

Sen olsaydın yapmazdın biliyorum…

Kürşat Başar