ARARIM SENİ  

Akşam erken çöker yalnızlığıma

Sokak sokak gezer ararım seni

Hasretin gönlümün yangınlarında

Alev alev yanar ararım seni

Gözyaşlarım kurur yanaklarımda

Hüzünlü bir ıslık dudaklarımda

Sigaram sabahlar parmaklarımda

Nefes nefes çeker ararım seni

Gölgen düşer sanki hep yollarıma

Adım adım yürür izlerim seni

Bir çılgın özleyiş girer kanıma

Yudum yudum içer ararım seni

Ahmet Selçuk İLKAN

SONBAHAR

Bir gece düşün şimdi sonbahardan

Yağmurlar daha başlamamış olsun

Bir tek koy bunca çift arasına

Yalnızlığımı anlıyormusun?

Tut ki otobüs duraklarında ağlıyorum

Tırnaklarımı yiyorum hıncımdan

Tut ki geceler bir hançer gibi

Saplanıyor bağrıma

Bir hançer gibi usanmadan.

Ben asiyim, isyankarım yaşamalar arasında

Mutluluğun inadına yumuyorum gözlerimi

Susmuşsam, dayanıyorsam, katlanıyorsam

Anla biraz, birazda duy beni

Bu kahpece terkediliş yokmu?

Ellerinin kurtuluşu yokmu ellerimden

Gözlerin gözlerime yabancı bakmıyor mu

Ölüyor kalbim kendiliğinden

Artık bu şarkıyı hatırlatma

Bu şehri, bu sokakları aklından çıkar

Yaprak dökümü demişler adına

Bu da bir çeşit sonbahar

Bir gece düşün şimdi sonbahardan

Uğultulu, soğuk ve yoksun…

Ve bir adam düşün parklarda sabahlayan…

AHMET SELÇUK İLKAN

BEN AŞKI ÖLÜMSÜZ BİLENLERDENİM

İstemem sevgili yüzüme gülme

Eğer ki sonunda ağlatacaksan

İstemem sevgilim ümitler verme

Sonunda dünyamı karartacaksan

Ben aşkı ölümsüz bilenlerdenim

Bir ömür boyunca sevenlerdenim

Ellerin ellerime değmesin derim

Eğer ki sonunda bırakacaksan

Gönüle vurulmaz asla bir kilit

Seveni öldürür kırılan bir ümit

Sevgilim yanıma yaklaşmadan git

Eğer ki sonunda ayrılacaksan

Ahmet Selçuk İlkan

 BANA BUNU YAPMAYACAKTIN!

 Bana bunu yapmayacaktın

Öyle sırtımdan vurmayacaktın beni

Gelişin gibi onurlu olmalıydı gidişin

Ve öylesine gururlu bitişin.

Gel gör ki kötü oynadın bu oyunu

Erken düştü masken yüzünden

Demek sen içimde büyüttüğüm bir dev değil

Bir hiçtin

Görüyorsun işte

Gittin

Ve de bittin…

Bana bunu yapmayacaktın

Böyle bir hançerle yıkmayacaktın beni

Bir ihanetin adresi olmamalıydı ayak izlerin

Yoksa ben mi yanlış tanıdım seni?

Yoksa hep böyle kirli miydi senin denizlerin?

İşte ellerimde

Suç ortağın bir sinema bileti

Bir pastane köşesi

Bir tiyatro gişesi.

Bu kadar ucuza gitmeyecektin

Sigara dumanlarında harcamayacaktın bu aşkı

Ve aşk cellatlarına meze yapmayacaktın beni

Şimdi boş bir mezar bulsam

Seni böylesine sevdiği için

Oraya bırakırdım kalbimi…

Bana bunu yapmayacaktın

Böyle küstürmeyecektin şiirlerimi

Kaz kırmızısı yağmurlar

Yağdırmayacaktın gecelerime

Kanatlarını kırmayacaktın umutlarımın

Beni böyle çıldırtmayacaktın!

Artık

Adın ihaneti çağrıştırıyor bana

Ve tadın bir yılanın en öldürücü zehrini

Söyle

Şimdi hangi yüreğe saplıyorsun

O acımasız hançerini? ..

Bil ki

Bundan böyle

Yasaklanmış kitaplarım gibisin bana

Yaklaşmam yasak

Dokunmam yasak

Ve ömrümce

Sarılmam yasak sana!

Ahmet Selçuk İlkan

BİR GÜLÜ SEVDİM

Bu son buluşmamız

Bu son görüşmemiz

Kimbilir bir daha karşılaşmayız

Belkide bir daha görüşemeyiz

Ayrılmalıyız ayrılmalıyız

Bir gülü sevdim

Bir seni sevdim

Bir mevsimlikmiş senle aşkımız

Gel gitme desem kal etme desem

Hiç faydası yok ayrılmalıyız

Senin gözlerin yaşlı

Benim yüreğim yaslı

Bu aşkta bir umut kalmadı yazık

Seni bir başkası bekliyor artık

Ayrılmalıyız ayrılmalıyız

 Ahmet Selçuk İlkan

“GİTMELER BANA KALDI”

Daha üç adım olmadı çıkalı bu sevdadan

Ayrılığın kokusu hala üzerimde

Avuçlarımda buzdan bir alev

Yüreğimde yepyeni bir ateşkes

Gitmeler bana kaldı yine bu aşktan 

Bütün sayfalarım sil baştan

Sonu nereye varacak  bilmiyorum

Oysa içimde inadına yanan bir mum

Dokunma ellerime-sönmedim daha

Unutmaktan geliyorum.

Daha dün kirpikleri kadar yakındım ona

Her gece düşlerinde sabahlıyordum

İşte orada köşebaşında bıraktım ellerini

O bana

Ben ona ağlıyordum

Son tetiği gözleri çekti gözlerime

Kanıyor kanıyordum

Ölüler yalan söylemez bilirsin

Deliler gibi seviyordum.

Daha biraz önce

Onu öpen bu dudakları aynalarda parçaladım

Onu okşayan bu elleri bir yangında bıraktım

Ona gülen bu gözleri zindanlara attım

Yüreğim ayazda

Kaç şiirim çığlıklar attı ardından bilemiyorum

Bavullar dolusu hatıraları bir mağaraya taşıdım

Yalnızlığımı bir dağ başına

Kendimi nereye koyacağımı bulamıyorum

Ne olur ayıplama beni

Susmadı daha gözlerim

Ağlamaktan geliyorum.

Zıpkın yemiş balıklar gibiyim

Şimdi bir ıslık bile dağlar yüreğimi

Bir eski şarkı yağmalar bütün uykularımı

Çıkmaz sokaklarda kaldım biliyorum

Başım dönüyor, ben dönüyorum

Acele etme ne olur bekle biraz

Daha yakmadım bütün gemileri

Daha yırtmadım dönüş biletimi

Öyle yorgun öyle bitkin ve öyle sürgün

Unutmaktan geliyorum…

 Ahmet Selçuk İlkan

UNUTMAYI UNUTTUM

Gittiğin gün

Bütün ayrılıkların hesabı benden soruldu

Bütün acılı şarkıların

Bütün hazin sevdaların

Gittiğin gün

Her çiçeğe bir gözyaşı

Her kelebeğe bir ağıt

Bana da yüzlerce şiir düştü

Yazmaya mahkum

Gözlerin için…

Ben ki

Dönüşüne hasret yaşadım bütün nisanları

Ve gülüşüne hasret bütün baharları

Gel gör ki

Bir dağa çarpar gibi çarptı yüreğim yokluğuna

Bir ben bilirim

Gururumu hangi taşlara vurduğumu

Başımı hangi duvarlara

Ve hangi uçurumlara köprüler kurduğumu

Bir sana kavuşmak için

Sen gideli

Bütün yollarımın yolları kesik

Bütün dallarımın dalları kırık

Kaç geceye bekçi

Kaç sabaha nöbetçi

Ve kaç uykusuz trene biletçi oldum

Gelmedin

Oysa hep karlar içinde sakladım umutlarımı

Yağmurlar içinde kuruttum göz yaşlarımı

Ve kanatarak açtım gölgene avuçlarımı

Bir sana sarılmak için

Bir ucu kalbimde kaldı bu sevdanın

Bir ucu ellerinde

Bir adımı sende kaldı sonumun

Bir adımı sabrımda

Çünkü

Bulutlara çizilmiş

Yıldızlara yazılmış

Ve yüreğime kazılmış bir kara sevdaydı bu

Günlerce

Kışlardan güneş

Karlardan ateş topladım

Ve bütün ölümleri erteledim

Bir sana dokunmak için

Oysa daha gittiğin gün

Uykularımı çaldım göz bebeklerimden

Dizlerimde uyuttum

Acılarımı kopardım yüreğimden

İzlerinde avuttum

Ve sözümü de tuttum

Yanarak için için

İşte bugün

Unutmayı da unuttum

Bir tek seni

Unutmamak için….

 Ahmet Selçuk İlkan

GÖZLERİN KAL DİYOR

Buna nasıl ayrılık bu nasıl veda

Gözlerin kal diyor dudakların git

Bakışın anahtar gözlerin kilit

Ellerin aç diyor dudakların git

Ayrılık dönüşü olmayan nehir

Yalnızlık yıkılmış bomboş bir şehir

Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir

Gözyaşın kal diyor dudakların git.

Gidersem bir daha dönmeyeceğim

Kalırsam kalbime yenileceğim

Çözemedim seni delireceğim

Gözlerin kal diyor dudakların git

Duvardan insin mi resimlerimiz

Yabancı olsun mu isimlerimiz

Ya o deli dolu gecelerimiz

Anılar kal diyor dudakların git

Bu romanda biter belki birazdan

Ne aşklar yıkıldı gururdan nazdan

Ağlıyor besteler yine hicazdan

Şarkılar kal diyor dudaklar git..

Ahmet Selçuk İlkan

SEV VURDUN DA BEN ÖLMEDİM Mİ ?

Yokluğunda ne ateşleri hasretinle yaktım da

Bir seni yakamadım,beni yaktığın gibi

Çölde su,mahpusta gün,oruçta ekmek gibi bekledim seni

Sende araya korkular koydun.

Yasaklar koydun…

Bitmez tükenmez engeller koydun…

Şimdi nerdesin diye sakın sorma

SEN ÇAĞIRDIN DA BEN GELMEDİM Mİ?

Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,

Yağmurlu havalara…Bu kasvetli akşamlara

Sen varken

Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına

Otobüs duraklarına…

Sen varken ayrılanlara ağlamazdım…

Yıkılmazdım biten sevdaların ardından

Gidenlere küsmezdim

Kalanlara acımazdım…

Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim

Masumdum,çocuklar gibi

Böyle delirmezdim-küfretmezdim…

Hele ölmeyi hüç düşünmezdim.

Şimdi soruyorum sana

Adı sevdaysa bu cehendemin

SEN YAKTIN DA BEN YANMADIM MI?

Biliyorsun

Bütün acılarına“yeşil ışık“yaktım olmadı

Bütün korkularına “arka çıktım“olmadı

Dağlara merdiven dayadım olmadı.

Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı

Sevdim olmadı-yandım olmadı-taptım olmadı

ARTIK BENDEN PES

BU AŞKIN BİLETİNİ İSTEDİĞİN GİBİ KES

Nasılsa gidiyorsan

Biliyorum git…

Ama ardında

Ağlaya bir çift göz

Paramparça bir yürek

Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan

Çek silahını-daya sırtıma

Titrersem namerdim…

SEN VURDUN DA BEN ÖLMEDİM Mİ?

AHMET SELÇUK İLKAN