ONUR DA AĞLAR

Gözlerinin Pınarında

Bir Bulut,

Boşandı Boşanacak

Nerdeyse.

Aklımdan Geçenleri

Okuyorsun Su Gibi.

Dünya Gördü

Bizi Boğazladılar…

Tutma Gözyaşlarını

Onur Da Ağlar…

Bırak Yıkansın Gökyüzü,

Lacivert, Yeşil, Altın

Işıkları Günbatının.

İşte Şafaktayız Gene

Çırılçıplak

Ve Mavi.

İşte Sanki Dağ Yeli

Ve İşte Sanki Meltem…

Kimse Toz Konduramaz

Kesip Attığımız Tırnağa Bile

Sen En Güzel Kızısın

Bütün Galaksilerin

Bense Tozuyum Artık

Akkor Tozuyum

Prometheus’u Yakan

Kara Sevdanın…

Ne Alnımızda Bir Ayıp

Ne Koltuk Altında

Saklı Haçımız

Biz Bu Halkı Sevdik

Ve Bu Ülkeyi.

İşte Bağışlanmaz

Korkunç Suçumuz…

Ahmed Arif

GÜN AÇAR,

Karın verir yağmurlu toprak.

İncesu Deresi, merhaba.

Saçakta serçeler daha çılgındır,

Bulutlarda kartal,

Daha çalımlı.

Koparır göğsünden bir düğme daha,

Tezkere bekliyen biri.

İncesu Deresi, merhaba.

Genç bayraklar vardır,

Barış düşünür,

Kuyularda işçi mavilikleri.

Ben hepsini düşünürüm,

Yirmidört saat

Ve seni düşünürüm,

Karanlık, hırslı…

Seni, cihanların aziz meyvası

İlan-ı aşk makamından bir mısra,

Yeşerip, kımıldar içimde,

Düşer aklıma gözlerin…

Oysa murad alamam.

Oysa akdan-karadan

Bilirim, payım bu kadar…

Unutmuş gülmeyi gözbebeklerim.

Unutmuş dudaklarım öpmeyi.

İncesu Deresi, merhaba…

AHMED ARİF

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM

 Seni, anlatabilmek seni.

İyi çocuklara, kahramanlara.

Seni anlatabilmek seni,

Namussuza, halden bilmeze,

Kahpe yalana.

Ard-arda kaç zemheri,

Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.

Dışarıda gürül-gürül akan bir dünya…

Bir ben uyumadım,

Kaç leylim bahar,

Hasretinden prangalar eskittim.

Saçlarına kan gülleri takayım,

Bir o yana

Bir bu yana…

Seni bağırabilsem seni,

Dipsiz kuyulara,

Akan yıldıza,

Bir kibrit çöpüne varana,

Okyanusun en ıssız dalgasına

Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,

Yitirmiş öpücükleri,

Payı yok, apansız inen akşamdan,

Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,

Seni anlatabilsem seni…

Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır

Üşüyorum, kapama gözlerini…

        Ahmed Arif 

TERK ETMEDİ SEVDAN BENİ 

Terk etmedi sevdan beni,

Aç kaldım, susuz kaldım,

Hayın, karanlıktı gece,

Can garip, can suskun,

Can paramparça…

Ve ellerim, kelepçede,

Tütünsüz uykusuz kaldım,

Terk etmedi sevdan beni…

       Ahmed Arif