BÜTÜN İYİ KİTAPLARIN SONUNDA..

Bütün iyi kitapların sonunda

bütün gündüzlerin,

bütün gecelerin sonunda

meltemi senden esen

soluğu sende olan,

yeni bir başlangıç vardır..

Parmağını sürsen elmaya,

rengini anlarsın..

Gözünle görsen elmayı,

sesini duyarsın…

Onu işitsen, yuvarlağı sende kalır.

Her başlangıçta yeni bir anlam vardır.

Nedensiz bir çocuk ağlaması bile,

çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır…

Edip Can sever

HİÇBİR PUL HİÇBİR ZARFA YAKIŞMIYOR

Hiçbir pul hiçbir zarfa yakışmıyor

Hiçbir zarf üçbeş satıra

Ne zaman yanyanayız işte o zaman

Doyamıyoruz tenlerimizin bitmez tükenmez sorgusuna.

Bırakmak bırakılmak demeyelim

Durmadan yer değiştiriyor anlamlar da

Ben ki bir boşluk kadar büyümüşüm bu yüzden

Sanki kış aylarında bir uçurumda.

Anlarım sedir ağacının dilinden

Ve usta bir aslan terbiyecisinin ruhundan da

Hiç anlamaz olur muyum öpüşünü de kalbimi

O öpen sensen bir de dalgaları çekiştiren bir kız çocuğuyla.

Hepsini biliyorum, hepsi aklımda

Hepsi de hiç kımıldamayan bir duman gibi havada.

Edip Can sever

SENİ GÜNLERE BÖLDÜM

Seni günlere böldüm, seni aylara

Daha yıllara, yüzyıllara böleceğim

Ve her zaman söyleyeceğim ki beni anla

Böyle eskitilmiş de olsa bu kalbi

Minesi çatlamış bir diş gibi

Durduracağım karşında.

Şiirler söylenir, şiirler biter

Biz bu sevdayı neresine sakladıktı sen ona bak da

Kahverengi avuçlarına mı gözlerinin

Tam oradan mı kahverengi yağan bir aydınlığa.

Bütün günler yenileşir her bekleyişte

Ve bütün dünler, bütün geçmişler

Kapısını açarsın ki bir de, hiç kimseler yok

Çaresiz, benim sana gelişim de hep böyle.

Dün akşama doğru turuncu bir bulut geçti

Sonra bütün bulutlar hep birden geçti

Anılar, anılar, belki hepsi bir kelime.

Edip Can sever

BİTTİ O SEVDA

Bitti o sevda, kesildi çığlıkları martıların

Su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti

İtti kıyıyı adına deniz dediğimiz bir şey

Adına deniz demediğimiz bir şeyle birlikte

Unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği

Kaybetti kumarda gözlerim

Kaybetti kumarda gözleri.

Bir koru rüzgârlandı göğüs boşluğumuzda sanki

Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden

Yakınlaştı ağaçlar birbirlerine

Yani her soluk alıp verişimizde bizim

Bir mekik gibi kalbin

Bir mekik gibi kalbim

İşleyip durdu bu yitikliği yeniden.

Ne kaldı

Farkında mısın bilmem

Gündüzler..

Gündüzler biraz azaldı.

Edip Can sever