Şiirnesli.Net – Şiirin doğru adresi

SİZİN HİÇ BABANIZ ÖLDÜ MÜ?

Filed under: Cemal Süre ya — admin 27 Eylül 2008 @ 15:08

SİZİN HİÇ BABANIZ ÖLDÜ MÜ?

 

Sizin hiç babanız öldü mü?

Benim bir kere öldü kör oldum

Yıkadılar aldılar götürdüler

Babamdan ummazdım bunu kör oldum

Siz hiç hamama gittiniz mi?

Ben gittim lambanın biri söndü

Gözümün biri söndü kör oldum

Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak

Şöylelemesine maviydi kör oldu

Taslara gelince hamam taslarına

Taslar pırıl pırıldı ayna gibiydi

Taslarda yüzümün yarısını gördüm

Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü

Yüzümden ummazdım bunu kör oldum

hiç sabunluyken ağladınız mı?

Cemal Süreya

AŞK İKİDİR SEVGİ BİR

Filed under: Cemal Süre ya — admin 01 Ağustos 2008 @ 18:24

AŞK İKİDİR SEVGİ BİR

Aşk yalan, sevgi gerçektir.

Aşk sudur, sevgi susuzluk.

Bu yüzden sevgi hasrettir,

Özlemektir, beklemektir.

Asıl maharet:

Susuzken suyu içmek değil

Karşısına geçip seyretmektir.

Aşk haykırmaktır, sevgi ağlamak;

Aşk açmaktır, sevgi katlamak.

Sevgi saklamaktır

Yüreğini, gözlerini

Ve de ellerini saklamak

Bahar geldiğinde…

Bir çiçeğe, yeşile, çimene

Aşık olamazsın ama seversin.

Arkadaşına aşık olamazsın

Ama seversin.

Toprağa fidanı aşkla değil

Sevgiyle dikersin.

Sevgi için ölünür, aşk öldürür.

Aşk kıskançtır, nankördür

Sevgiyi öldürür.

Aşk Kabil’dir, sevgi Habil.

Aşkla sevgi aslında kardeştir

    

 

 

İki kalp arasında en kısa yol:

Birbirine uzanmış ve zaman zaman

Ancak parmak uçlarıyla değebilen

İki kol.

Merdivenlerin oraya koşuyorum,

Beklemek gövde kazanması zamanın;

Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,

Bir şeyin provası yapılıyor sanki.

 

Kuşlar toplanmış göçüyorlar

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

 

Cemal Süreyya

ŞİMDİ SEN KALKIP GİDİYORSUN. GİT.

Filed under: Cemal Süre ya — admin 13 Temmuz 2008 @ 17:24

ŞİMDİ SEN KALKIP GİDİYORSUN. GİT.

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler

Oysa ben senin gözlerin siz edemem bilirsin

Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık

Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı,

Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun oturmuştu

Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti

Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz

Sanki hiç olmamış

Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu

 

Şurada senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullular

Şurada da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların

Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi ki sevmek

Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken

Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti

Çünkü iki kişiydik

 

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya

Bir dilim ekmeğin bir  iki zeytinin başınaydı doymamız

Seni bir kere öpsem ikinin hatrı kalıyordu

İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük

Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde

Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra

Sonrası iyilik güzellik.

 Cemal Süre ya