PAPATYALARI SOLDURDUN SEN

PAPATYALARI SOLDURDUN SEN

Çiçeklere su  vermeyi unutma demiştin

Bugün ilk defa papatyalara su vermedim

Gözler değil sözler değil

Söylenmeyendir yaralayan

Kuru dalda kalan son yaprak gibi bekledim

Geldiğindeyse mevsim kıştı

Kuru bir soğuktu bahar

Papatyaları soldurdun sen

Gittikçe uzaklaşıyor gözlerin gözlerimden

Ya bu gözler senin değil ya bu dünya yalan

Kimin gözleri bu gök ırmaklarından boşalan

Beni ağlattın sen

Yurtsuz bir gemisin açık denizlerde biliyorum zor

İnsanlar soruyor seni benden ağırıma gidiyor

Hangi denizlerdeysen söyle kalbim oraya liman

Bir ırmağı kuruttun sen

Palca parça bir kalbi kim onarabilir yeniden

Bitmiş bir askın ağrısını ne dindirebilir

Sevgili değil sevgiyi aradığına inanmıştım ben senin

Bir askı oldurdun sen

İnsanlar vardır; derin bir okyanus…

İlk anda ürkütür, korkutur sizi.

Derinliklerinde saklıdır gizi,

Daldıkça anlarsınız, daldıkça tanırsınız;

Yanında kendinizi içi bos sanırsınız.

 
Hayrettin HOROZ