Yalnızlık MacerasıÖyle yalnız kaldım ki hayatımda
Kimi gün öldüm kimi gün ilah oldum
Çok zaman annemin dizlerine hasret
Koydum başımı kendi dizlerime
Doya doya ağladım

Paylaşırsa dost paylaşırmış
İnsanın derdini sevincini
Dost ümidiyle ortalığa düşmeye gör
Hangi kapıyı çalsan kimseler yok
Hangi omuza dokunsam yabancı çıkar

Aşık mı olmadım taparcasına
Bir Mecnun geçti o çöllerden bir de ben
Diz mi çektirmedim alemde Kerem gibi
Ferhat gibi gürz mü sallamadım dağlara
Ne Leyla yar oldu bana ne Aslı ne Şirin

O gün bugün sırtımı kendim sıvazlıyorum
Sabahları sokağa çıkmadan evvel
Cesaret şairim cesaret
Kendi saçlarımı okşuyorum geceleri
Sevgilimin saçları niyetine.

 Cahit Sıtkı Tarancı

DESEM Kİ …

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır ,

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor ,

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini ,

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim ,

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını ,

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm ,

Sende tattım yemişlerin cümlesini .

Desem ki sen benim için ,

Hava kadar lazım ,

Su kadar mübarek ,

Nimettensin ,nimettensin !

Desem ki …

İnan bana sevgilim inan ,

Evimde şenliksin , bahçemde bahar ,

Ve soframda en eski şarap .

Ben sende yaşıyorum ,

Sen bende hüküm sürmektesin .

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini ,

Rüzgarlarla , nehirlerle, kuşlarla beraber .

Günlerden sonra bir gün ,

Şayet sesimi fark edemezsen ,

Rüzgarların , nehirlerin , kuşların sesinden ,

Bil ki ölmüşüm .

Fakat yine üzülme , müsterih ol ,

Kabirde böceklere ezberlettim güzelliğini ,

Ve neden sonra

Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede ,

Hatırla ki mahşer günüdür ,

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum …

Cahit Sıtkı TARANCI

BİR UMUT

Yorgunsun, uzaklardan gelmişsin;

Yitirmişsin neyin varsa birer birer.

Bir sağlık, bir sevinç, bir umut…

Onlar da neredeyse gitti gider.

Dost bildiğin insanların yüzleri

Aynalar gibi kapkara.

Suyu mu çekilmiş bulutların?

Dönmüşsün kuruyan ırmaklara.

Taşlara düşen saat gibi,

Ne artı, ne eksi.

Bir sağlık, bir sevinç, bir umut

Hikâye hepsi.

CAHİT SITKI TARANCI

          Bahar Sarhoşluğu

    İlk sevgilinin gülüşüne benzer
    Bir Nisan havası değil mi esen?
    Zincirlere, kelepçelere inat,
    Kanatlarımı açmak zamanıdır;
    Allah’a ısmarladık kaldırımlar.
    
    Giyenler düşünsün dar elbiseyi,
    Ölçülü sözü, hesaplı adimi
    Ben kurtuldum kafeste kus olmaktan;
    Saltanat sürer gibi uçuyorum,
    Erik ağacı gelin olduğu gün.
    
    Hayranım bu şehrin bacalarına
    İrili ufaklı hep bir ağızdan.
    Nasıl derinden bu gökyüzüne doğru
    Bir türkü söylüyorlar öyle sessiz!
    Dumanın daim olsun güzel baca!
    
    Yuvası saçakta kalan kırlangıç,
    Yavrusu dallara emanet serçe,
    Derken camiler üstünde güvercin
    Minareler katından geçiyorum
    Gökyüzü mahallesi İstanbul’un
    
    Süt beyaz bir martıyım açıklarda
    Gemilere ben yol gösteriyorum,
    Buğday ve ilaç yüklü gemilere
    Bir kanat vuruşta bulutlardayım;
    Bir süzülüşte vatanim dalgalar!

Cahit Sıtkı Tarancı

Bensiz Olacak Her Şey..

Bu akşam ölebilirim, rüzgar, güneş,sağnak

Kalbimi,kemiklerimi ettimi tarumar,

Her şey bitti demektir ;ne rüya ne uyanmak !

Aralarında olamayacağım yıldızlar.

Şu uzak dünyaların her tarafında , yer yer,

Ruha kasvet veren ıssız yolların yolcusu.

Bizim gibi düşünür kardeş beşeriyetler ;

Ellerini uzatan her gece bize doğru.

Evet ,her yerde kardeşler ;bizim gibi yalnız !

Onlar bize işaret ederler geceleri ,

Hüzünlerinden ! Ah hiç kavuşamayacak mıyız ?

Mihnette birbirimizi avuturduk gayrı.

Yaklaşacak birbirine bir gün seyyaraler ,

Bu muhakkak , sökecek belki evrensel şafak ,

O zaman ! Meczupların türküsü bunu söyler ;

Allaha karşı bir kardeş çığlığı olacak .

Heyhat o günlerden evvel , rüzgar , güneş , sağnak ,

Kalbimi , kemiklerimi etmiştir tarümar .

Bensiz olacak her şey ! Ne rüya , ne uyanmak !

Ah aralarında olamadığım yıldızlar.

Cahit Sıtkı Tarancı