OPERA

ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

 imrendiğin, öfkelendiğin

kızdığın ya da kıskandığın diyelim

yani yaşamışlık sandığın Geçmişim….

dile dökülmeyenin tenhalığında,kaçırılan bakışlarda

gündeliğin başıboş ayrıntılarında

zaman zaman geri tepip duruyordu.

Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha fazla önem verdiğim.

 Başlangıçta doğruydu belki.

Sıradan bir serüven, ratsgele bir ilişki gibi başlayıp,

gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan ,

benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren

bir aşka bedellendin.

 Ve hala bilmiyordun sevgilim

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

Bütün kazananlar gibi

Terk ettin

MURATHAN MUNGAN

ÖDÜNÇ HANÇER ÖLDÜRMEZ BENİ

 Ödünç Hançer Öldürmez Beni

 Bir Küfür Gibi Kara

Kayış Dilini Ver

Binlerce Kez Açıklasam Da

Dilini Çözemediğim İhanet

Gel Bir Daha Bende Dene Kendini

Ne Sen Öldürebiliyorsun Beni Bu Cenkte

Ne Ben Yenebiliyorum Seni

Yazıldığın Mevsime Çok Su Ver Kendi İzinden

Giden Yolları Suçlarından Arındır

Arkanda Kaldı Seni İlerde Bekleyenler

Unutkan Şiirler, Kopmuş Alıntılar

Hiçbir Zaman Kullanamadığın Hatıralarla

Kendine Yazdığın Yaşam Öyküsü!

Ah, Bu Kadar Aşk Herkesi Yanıltır

Gelme Üstüme

Boşalmış Yeminlerin Bileği

Ben Sandığın Sözcüklere Vuran Aksimdir

Ödünç Hançer Öldürmez Beni

Ya Başka Bir Silah Seç Kendine

Ya Bırak Başkasının Ellerine

Ölüm Aşkın İşidir

Kork Benden Sevgilim

Ahretin Olurum Senin

Bu Kadar Çok Seven Öldürmesini De Bilir

Ben Seni

Çok Yanılmış Kalplerin Sağlamlığıyla Sevdim

Gücümdü Güçsüzlüğüm

Ey, İzini Sürdüğüm Ruhumdaki Kara Gölge,

Büyüttüğüm Oğullarımı Bir Bir Elimden Alan Hayat

Yanıltma Beni, Beni Bana Yakıştır

Son Darbeden Önce İlk Sözü Söyleyemeyen!

Kolay Değil Ödenmiş Hayatın Katili Olmak

Kör Eder Hançerini İçimin Gücü

Ölümü Göze Alan Yaşamasını Da Bilir

MURATHAN MUNGAN

PAMUK İPLİĞİ

Kendimize Döşediğimiz Taşlar

Görünmeyenin Piramidi

Başka Uygarlıkların Saatleriydi Kullandığımız

Zehirli Yıldızlarını Tanıdık Gökyüzünün

Kendimizi Bile Büyüledik Piramidimizin Giziyle

Petrol Kuyusu Bütün Gün

Rasaşane Bütün Gece

Koynumuzdaki Tılsımı Düşürmedik Güne

Teslim Etmedik Kelimeleri

Dar Boğazlarda,Kör Geçitlerde,Karanlık Dönemeçlerde

Bozuk Para Kadar Kullandık Çarşılarınızı

Baktığımız Pencereleri Kimselere Kiralamadık

Uğramadık Bir Harf İçin Bile Mürekkebinize

Yalvaç Olmadan,Ermiş Olmadan Gelip Geçtik

Karanlık Oyların Kamusundan

Güvendik Sessizliğin Derinliğine

İçimiz Bölünse De Başkalarına

Parçalanmadı Kendimize Çizdiğimiz Yekpare Harita

Ömrümüzün Yolları

Kırk Yıl,Kırk Yaş,Kırk İkindi

Biz Her Zaman Birkaç Kişi

Hayatımız Piramit,Ömrümüz Pamuk İpliği

Bilinse De Olur Artık Bilinmese De…

MURATHAN MUNGAN

ZARF

İçi dışı boş sözler hüzünlü manzaralar şimdiden

Bütün Dillerin Lanetlediği Anlam

Dilimizin Ucundaki Uzaklık

Başkalarının Cebinden Çaldığım Ayna

Yüzümün Eşi Yok Bende

Gündüzler Umurumda Değil

Umurumda Değil Bekçi Kulubeleri

Geceler,Kıyasıya Tekil Serüven

Geceler Kantaşı

Geceler,Ayrı Düşmüşleri

Birleştiren Yalnızlık

Kapalı Zarf Yaşandı Son Günler

Yaralar Ve Anılarla Mahsur Kaldık

Zarf Atmayın!

Hepiniz Biliyorsunuz

Cevabı Beyaz Kağıt

Artık Ayrıldık.

MURATHAN MUNGAN

ZARF

İçi dışı boş sözler hüzünlü manzaralar şimdiden

Bütün Dillerin Lanetlediği Anlam

Dilimizin Ucundaki Uzaklık

Başkalarının Cebinden Çaldığım Ayna

Yüzümün Eşi Yok Bende

Gündüzler Umurumda Değil

Umurumda Değil Bekçi Kulubeleri

Geceler,Kıyasıya Tekil Serüven

Geceler Kantaşı

Geceler,Ayrı Düşmüşleri

Birleştiren Yalnızlık

Kapalı Zarf Yaşandı Son Günler

Yaralar Ve Anılarla Mahsur Kaldık

Zarf Atmayın!

Hepiniz Biliyorsunuz

Cevabı Beyaz Kağıt

Artık Ayrıldık.

MURATHAN MUNGAN

UZUN YOLLARI DA GÖZE ALABİLEN BİR DOSTLUK

Ya biz, binde bir karşımıza çıkan dostluk,

arkadaşlık, sevgililik fırsatlarını ne yapıyoruz?

Akşamüstünün bir saatinde,

yorgun gövdemizi yaslayıp mırıl mırıl konuşabileceğimiz,

omzumuza dolanan bir kolun,

başımızı yaslayabileceğimiz bir omzun,

belimizi kavrayan bir elin,

uzun yollara dayanıklı aşkların sahibi karşımıza çıktığında

tanıyabiliyor muyuz onu, değerini biliyor,

biricikliğini, benzersizliğini anlayabiliyor muyuz?

Yoksa hayatı sonsuz, fırsatları sayısız sanıp

kendimizi hep ilerde

bir gün karşıla cağımızı sandığımız bir başkasına

bir yenisine ertelerken

hayat yanımızdan geçip gidiyor mu?

Karşımıza erken çıkmış insanları yolumuzun dışına

sürerken bir gün

geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?

Hayat her zaman cömert davranmaz bize,

tersine çoğu kez zalimdir.

her zaman aynı fırsatları sunmaz,

toyluk zamanlarını ödetir.

Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların,

eskitmeden yıprattığımız dostlukların,

savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla

yapayalnız kalırız bir gün

Bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz,

ya da olanlar olması gerekenler değildir.

Yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz,

gün gelir hayatımızdan kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir…

Kedilerin özel bir anını yakalamak gibidir kendi hayatımızdaki

olağanüstü anıları ve olağanüstü kişileri yakalamak.

Bazılarının gelecekte sandıkları ‘Bir gün’ geçmişte kalmıştır oysa;

hani şu karşıdan karşıya geçerken trafik ışıklarında rastladığımız ,

omzumuzun üzerinden şöyle bir baktığınız sonra da boşverip

‘Nasıl olsa ileride bir gün tekrar karşıama çıkar’

dediğinizdir.

Oysa tam da o gün bu zalim şehri terk etmiştir o;

boş yere bu sokaklarda aranırsınız…

Murathan mungan

İSTERSEN HİÇ BAŞLAMASIN

İstersen hiç başlamasın

Bu hikaye eksik kalsın

Onca yaraların ardından

Yeni bir aşk yaratamazsın

Örselenmiş bir çocukluk

İşte benim bütün hikayem

Kaç sevda geçse de yüreğimden

Bu yıkıntıları onaramazsın

İstersen hiç başlamasın

Geç kalmışız birbirimize

Yanlış kapılarla geçmiş bunca yıl

Dönemeyiz artık ilk gençliğimize

İstersen hiç başlamasın

Söz verelim kendimize

MURATHAN MUNGAN

Ben hep çabuk çekilen tetiğe yaşadım

Yemin ettim

Yüreğimdeki ve bedenimdeki

bütün yaralar adına

yüzünün kuyusuna düştüğüm kuytuda

Sana olanca aydınlığım ve karanlığımla baktım

aşktan yorgun düştü dinim

dağıldı kehribarım

gül ve buğday yetiştiren

Ömrüm adına yemin ederim ki:

Ben seçmedim bu ölümü

Kaçmasan vurmayacaktım

                        Murathan MUNGAN

İÇİMİZDEN EKSİLDİ  

Artık heyecanlandırmıyor beni

garlar, peronlar, benzin istasyonları,

uykulu mola yerleri, yabancılıklar,

bilmediğin dağ rüzgarlarıyla ürpererek uyanmak

bir gece vakti, dalgın bakışmalar

sonra uykusuz sabahlarda indiğin sahil kasabası

daha gövdene uyanmadan serin tuz, kıştan kalma dalgalar

bir yerlerde beklediğini sandığımız büyük rüyalar

galiba artık heyecanlandırmıyor kimseyi

nicedir eksildi içimizden o çekip gitme duygusu

eski neşesine bir türlü kavuşamayan kalbim

saçıp savurdu buraya gelene kadar

içindeki şarkıları

şimdi gündelik hayatın sade gürültüsü, kuru düzeni kuşatırken

sessizliğimi

ardına saklandığım kelimeler

kadar bir hayat

ölmeden önce okunacak, yazılacak birkaç kitap.

Murathan Mungan

Sevgilim,  

Yetimim benim,

Aylar nasıl geçiyor zaman hiç geçmezken

Kapılar kapalı, dünya buzlu cam

Uyuşmuş gözlerimin önünde

Hayat akıp gidiyor hiç kımıldamadan

İkimizin yerine dinliyorum

Sevdiğin şarkıları

Siyah tişörtünü giyiyorum yatarken

Gömleklerini, kazaklarını, kokunu

Senin rüyalarını görüyorum ölür gibi uyurken

Gün boyu elimde kahve fincanı

Kapıyı açmıyorum

Telefonlara çıkmıyorum

Başını bekliyorum geleceği olmayan hatıraların

Sevgilim,

Yetimim benim,

Nasıl da kayıtsız gülüyorsun hayata

Öldüğünden haberi yok fotoğraflarının

Murathan MUNGAN

GELME..  

Baktığın yerde karanlık bir tomurcuk bırakıyorum

Çarşılar avuçlarında aykırı

Sokakların lisanı adımlarında

Gelme, geldiğinde her şey yitiriyor kendini

Vurgun: ölümlerin en kostağı

Vurgun ölümlerden kaçgun yanımız

Konaklarda boğulmuş eski bir ana

Şöyle buyurur:

Sen seç kendine bir hayat

Ve öylesine yaşa, nasılsa

Kaldığın yerden vurgun sürdürür

Ve hep bak kendine

Birörnek aynalara asi bir suret bırak

Baktıkça gözlerin

Kendini öldürür…

Murathan Mungan