DÜNYANIN İNSANA YAZDIĞI ŞİİR…
Yaşımı Unuttum Hayli Zamandır
Üzüldüm Kırıldım Siz Savaşırken
Üzerimde Tüten Bu Duman Nedir
Gördüm de Şaşırdım Siz Savaşırken
Bombalar Attınız Ağaçlarıma
Kurşun Yağdırdınız Yamaçlarıma
Beni Sevenlerin Göz Uçlarına
Durdum;Bakakaldım Siz Savaşırken
Yüz Yirmi Bin Defa Boşaldı Gövdem
Toparladım Sizi Tekrar Her Evden
Besledim Doyurdum Hemen Tez Elden
Emeğe Acıdım Siz Savaşırken
Bir Çift Gelmiştiniz(Başım)Gözüm Üstüne
Aynı Kökten Dallar Olup Gezdiniz
Çoğalınca Başınızı Ezdiniz
Dehşete Kapıldım Siz Savaşırken
Çok Azınız İçin Döndüm Durdum Hep
Kötülük Kazandı İy’lik Gitti Hep
Çoğunuzda Yoktur Az’daki Edep
Az Olanı Gördüm Siz Savaşırken
Zaman Geçti Tarihleri Yazdınız
Yasalar Yaptınız Fakir Üzdünüz
Size Doğru Söyleyeni Ezdiniz
Utandım Sıkıldım Siz Savaşırken
Gidişe Yön Veren Felsefeleri
Güneş Sordu Nedir Dedi İnsan Halleri
Dedim ki Düşünür Tüm Alimleri
İnsan Heder Oldu Siz Savaşırken
Hayvana Ne Hacet İnsan Bellidir
İnsana Ne Hacet Hayvan Bellidir
Şu Andaki İnsan Hayvan Halidir
Medeniyet Sustu Siz Savaşırken
Size Söz Nafile Anlamazsınız
Yağmur Olsanız da Damlamazsınız
Hibir Doğru Sözü Dinlemezsiniz
Sabır Tükeniyor Siz Savaşırken
Kılıcı Tüfeği Alan Saldırdı
Gözü Aç Olanlar Kazan Kaldırdı
Kimi Ekti Kimi Haraç Aldırdı
İçime Kan Süzdüm Siz Savaşırken
Savaşı Hor Gören Cahilmidir ki
Bilgiyi Gizleyen Alimidir ki
Bu Gün Benim Eski Halimidir ki
Yoruldum Duruldum Siz Savaşırken
Öfkelendim Yanar Dağlar Püskürttüm
Pişman Oldum Yağmurları Sarkıttım
Cehaletten Bilgeliğe Çark Ettim
Bilgiyi Yar Ettim Siz Savaşırken
Elektrik Ürettiniz Irmaklarımdan
İlim Yarattınız Topraklarımdan
Ben İnsan Çıkardım Tırnaklarımdan
Kirlettiniz Gördüm Siz Savaşırken
Madenimi Alıp Beni Yediniz
Buna Bir Sözüm Yok İnsaf Ediniz
Yıpratıldım Patlıyor mu Ödünüz
Hiç Sesim Çıkmıyor Siz Savaşırken
Far zedinki Tesadüfen Oldum Ben
Yetim Gibi Ortalarda Kaldım Ben
Anasız Babasız Büyütüldüm Ben
Kendimi Tanıdım Siz Savaşırken
Ben Ki Aşktan Muhabbetten Yanayım
Koca Kainatta Tek Bir Haneyim
Kendini Bilene Tek Bir Taneyim
Özümü Unuttum Siz Savaşırken
Dağıma Gürz Vuran Gürzleri Gördüm
Çölüme Diz Çöken Dizleri Gördüm
Ateşte Yanan O Özleri Gördüm
Gözümden Utandım Siz Savaşırken
Artık Dayanacak Gücüm Kalmadı
Yüz Yirmi Bin Bir Daha Boşalacağım
Ben Hanım Siz Yolcu Ben Kalacağım
Kıyamete Kadar Siz Savaşırken
Dişim Tırnağımla Döndüm Bunca An
An’lar Birleşirse Oluşur Zaman
Dünya’yım Güneşten Koptuğum Zaman
Size Üzülürüm Siz Savaşırken
Atilla Meriç