EL İZİ
Elimdeki Tüm El İzlerini
Sildim Bugün…
Zulmeden Ne Kadar Hatıra Varsa
..Ve Mekanlarda Sıkışmış Yarım Anılar…
Sildim..
Sevdiklerim Artık Cezalılar!
…………………….
Ne Beni Yere İndirdiler
Ne De Tanrı’ya Ulaştım
İki Gök Arasında Kendim Yandım
‘Aşk’ İçin Dayandım… Şaştım
…………………..
Sevgili ‘Aşk’ Yoksa Eğer
Koynunda Ne Arar
Bir Kuş Kanadına
Ne Kadar Ağır Gelir Kar?
…………………..
Tohuma Bir Bak!
Nasıl Da Açacağını Bilip
Çiçek Oluyor Toprağı Görünce…
‘Aşk’ Hayata Tutunmak İçin Değilse
Neye Yarar Sence?
…………………..
Elimdeki El İzini Sildim
Artık Bir Eli Tutabilirsin….
Ayşenur Yazıcı
İŞİN YAŞAMAKTIR SENİN
Ne kadar yarık olursa tabanında,
Ve ne kadar çakıl sıkışmışsa yarana,
O kadar öğrenmişsindir yaşamayı.
Çömezliklerine dikiş atan her acı,
Bir basamak yukarı taşır hayatını.
Harcadığın her günün ödülüdür
Kocaman iri bir elmas
Ruhuna gömülüdür, görünmez…
Tam yaşamanın ustası olduğunda
Çan çalar, vakit gelir
İşte bunun için sorulmaz,
‘Ölüm’ herkes için erkendir,
Ölüm kimseye yakışmaz…
Ayşenur Yazıcı
TANIŞMAMIŞ AŞKLARA
Sen beni, ben seni arıyoruz
Ben şeklini çizemediğim bedeninin
Kolunun üstünde sabahlıyorum…
Sen bilmediğin bir kadının eline dokunuyorsun,
Ben hissediyorum…
Sular akıyor sokaklardan
Birbirimizi tanımadan özlüyoruz…
Huzur senin şakaklarının ince yerinde
Mutluluksa benim utangaç gamzem!
Elin kuzeye doğru uzanıyor
Benimki güneye…
Dokunamıyoruz!
Birbirimizi ölüm gibi arıyor
Buluşamıyoruz
Ayşenur Yazıcı
